آدولف هیتلر : قسمت پایانی
ADOLF HITLER:THE LAST POST
با سلامی دوباره خدمت شما دوستان، آخرین پست پیشوای بزرگ آدولف هیتلر را برایتان می نویسم. البته این پست از فراز و نشیب های مهم وی تشکیل شده است و زیاد حاشیه ندارد.
آدولف هیتلر در اولین نظر برای جهانیان گول خورده، فردی جانی و جنایتکار، پست، قاتل و........ است. چه عاملی این چیزها را بر روح و روان آنان گماشته است. آیا بیش از مشتی تبلیغات و دست نوشته های دروغین است. چرا میگویند چند میلیون نفر در جنگ جهانی کشته، زخمی , آواره و بی سرپرست شدند و این اعمال را از چشم هیتلر می بینند ولی نمی گویند در ویتنام یکی از اعمال وحشیانه ارتش آمریکا آثار سوء بمب های عنصر نارنجی بر مردم بی دفاع ویتنام بود که بیش از یک میلیون کشته و چندین هزار فلج داد که آثار آن تا همین الان نیز وجود دارد ، و جالب تر اینکه این فقط آمار این نوع بمب بود و دیگر میلیون ها کشته و زخمی های جنگ ویتنام را مثال نزدم. اگر معاهده های یک طرفه و سودجویانه متفقین نبود، اگر فشار و تحریم اقتصادی نظامی بر کشور های شکست خورده نبود و اگر حقوق و شرف مردم زیر پا نمیرفت ایا این جنگ اتفاق می افتاد؟ چرا امریکا و اسرائیل و ... حق آدم کشی های سودجویانه، نسل کشی، دخالت در امور سیاسی کشورهایی که در هزاران کیلومتر فاصله قراردارند و همه را محکوم میکنند و سالاهنه چندین جنگ و جنایت به راه می اندازند و به اصطلاح حامی بشر هستند ولی آدولف هیتلر که برای کشور و عقایده پاکش می جنگید جنایتکاری بیش نیست؟ 
پیشوای من وقتی در مراسم هایش سخنرانی میکرد با حس و حالتی که هیچ کس نه داشت و ندارد و نخواهد داشت عقاد و رهمنود هایش را بیان میکرد که هیچ وقت از روی دست نوشته نمیخواند چون حرف هایش در خونش بود. نمیدانم سخنرانی هایش را دیدید یا نه ولی وقتی پیشوا سخنرانی میکرد با اقتدار به یارانش دل گرمی و به دشمنانش اخطار میداد. این سخنرانی های شگرف همه حتی بزرگترین دشمنان وی را چنان خورد میکرد که نمیتوانستند برای مدتی حرف بزنند. او کسی بود که با زحمت به رهبری آلمان رسید و توانست دست راست همه ملت را نود درجه بلند کند و کلمه "هایل هیتلر" را برزبانشان بیندازد. او در اغاز سیاست خود با کمک یاران و شرکت های معروف آلمان مثل "بنز،کروپ،زیمنس و ......." توانست نام خود را آشکار کند. در این جا سخنی می ماند که او چه کرد که ملتی آشوفته چنان قدرتمند شد؟ آیا یک شخص عادی قادر به همچین کاری است؟ نه. او کسی بود که با عقایدش خون آریایی مردم آلمان را سرخ تر کرد و از آن ارتش، اقتصاد، نظام و ... ساخت که همه جا مثال زدنیست.
آدولف هیتلر در دوران جنگ از نظر نظامی بسیار قدرتمند تر و عظیم تر از متفقین بود. بطوری که میتوانست با همه ابر قدرت ها یکجا بجنگه و جنگید. ولی قربانی خیانت های کثیفی شد که او را در انجام بعضی سیاست ها نیز آزار داد. او در همان سال های آغازین جنگ میتوانست انگلستان را فتح کند ولی بعضی افسران او را یاری نکردند و نیروها را با فرماندهی غلط به کشتن دادند. فتح انگلستان در اویل جنگ بسیار ارزشمند بود و حتی میتوانست تسلیم بقیه دولت های متفق را در پی داشته باشد. در این خیانت ها متفقین و در راس انگلستان کثیف قرار داشت. از این اعمال بر ضد پیشوا زیاد اتفاق افتاد که او را نیز به بعضی افسران عالی رتبه و وطن دوست نیز بدبین کرد که البته من حق را به پیشوا میدهم چون هرکسی هم بود هم همین فکر را میکرد. از جمله این افسران عالی رتبه میتوان به ژنرال گودریال و رومل اشاره کرد که قربانی بقیه خائنان شدند.
پیشوا که نقشه ها و جلسات اویل جنگش همه درباره حمله بود، در ادامه جنگ با جریان های که اتفاق افتاد همه به نقشه هایی برای دفاع تبدیل شد. وقتی از شرق و غرب حمله ها بر وی زیاد شد، و نیرو هایش کمکم همه از بین رفتند (SS, ورماخت و نیروی هوایی و ....) دست تنها ماند و متفقین هر روز به مرزهایش نزدیک تر میشدند تا اینکه ارتش سرخ بیشتر آلمان را گرفت. وقتی پیشوا در آخرین ساعات جنگ رادیو را روشن میکند متوجه میشود که ارتش شوروی به دروازه های برلین رسیده است. آهی میکشد و به منشی خود میگوید که دستگاه تایپ را آماده کند. وی وصیت نامه خود را مینویسد و آنرا برای نزدیکانش میخواند. ...... ما قربانی دسیسه چینی یهودیان و خائنین شدیم.......... او از این نژاد پست آزارمیکشید. او به این نکته متذکر شد که وصیت نامه وی نباید دست دشمن بیافتد. نزدیکان وی برایش هواپیمایی فرستادند تا وی را به شمال بفرستند تا از شمال یاران را هدایت کند ولی وی نپذیرفت. او از هرکسی بهتر میدانست که کارش تمام شده. او به همه گفت که بروند و وی را تنها بگذارند . چندی رفتند ولی یارانی بودند و ماندند تا نامشان همراه هیتلر بماند. از جمله انان میتوان به یار باوفایش دکتر گوبلز و آوا براون که نامزد وی بود نام برد. آدولف هیتلر تنها دیگر خود را بازنشسته میدید و وقتی دید دیگر نمی تواند کاری بکند به نامزدش پیشنهاد ازدواج داد.(لازم به ذکر است وی در زمان جنگ ازدواج نکرد زیرا نمیخواست دقیقه ای در امور وقفه بیافتد). یاران یک کشیش آوردند و مراسم کوچکی را به راه انداختند. پیشوا به همراه نو عروسش به اتاق رفت و پس از مدتی صدای گلوله شنیده شد.... این پایان زندگی پرفراز و نشیب پیشوا بود. گوبلز و خوانواده اش برای اقتدار به وی خودکشی کردند..... رایشتاک توسط ارتش سورخ فتح شد ولی آنان هیتلر را نیافتند. تنها چیزی که از پیشوا مانده بود استخوان هایی بود که به دستور وی بعد از مرگش سوزاندند. او رفت ولی حذبش هنوز پایدار مانده و طرفدارانی متعصب دارد که برای آزادی جان میدهند.........
در طول جنگ جهانی دوم بجز ضرر و زیان زیاد چند نکته سودمند هم وجود داشت. رقابت برای ساخت سلاح ها وادوات نظامی و یا تجهیزات پزشکی و خیلی چیزهای دیگر باعث شد که پیشرفت دولت ها ده ها سال زودتر انجام گیرد و یا در سیاست ها تغییراتی پیش آمد که بسیار سودمند بود حتی دولت ها رو به کشور گشایی بیشتر دعوت کرد! بعد از جنگ تبلیغات بسیار زیادی برای مظلوم نشان دادن صهیونیسم و متفقین شد و همه جا دم از فداکاری آنان برای نجات جهان شد که واقعا هم موفق بود. اکثر مردم دنیا فریب همچین حرفهایی را خوردند و نازی ها را جانی میدانند ولی آمریکا و انگلیس و روسیه را که بعد از جنگ بسیار کشتند و آواره کردند را جوری دیگر می نگرند. فیلم ها و کتاب ها و .... بوجود آمدند که همه زیر نظر صهیونسم بود که برایشان تبلیغ کند. همه اینها دارای مطالبی ضد نازی بود و اگر کتاب یا فیلمی ضد صهیونسم و با نشان دادن چهره واقعی نازی ها وارد بازار میشد سریعا مسولان و کشور توزیع کننده را تحریم میکردند. الان نیز این اعمال انجام میشود، آنان که دم از آزادی بیان میکنند خود آزادی بیان را له میکند. جالب اینجاست که اگر کسی فقط بگوید هولوکاست غیر منطقی است به ۳ سال زندان محکوم میشود که خودتان در اخبار امثال آن را می بینید...... این اعمال نشانه چیست؟؟؟؟
آیا اگر هیتلر پیروز می شد مشکلات جهان امروز وجود داشت؟؟؟؟
حرف ها زیاد است ولی من بحث هیتلر را در اینجا خاتمه میدهم و از همه دوستان برای انحراف مدتی وبلاگ از موسیقی معذرت میخواهم و به کسانی که من را به حذب خود دعوت کردند باید بگم که من وارد حذبی خواهم شد که فلسفه آن سربلندی ایران عزیز باشد و افکار منحرف در آن چیده شده باشد........
باشد به امید آن روز ................